Około jedna piąta osób pracujących w Irlandii nie posiada obecnie irlandzkiego obywatelstwa. Tak wynika z najnowszego raportu Economic and Social Research Institute (ESRI), który analizuje zatrudnianie pracowników spoza Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG).
W ciągu ostatnich czterech lat, każdego roku w Rep. Irlandii wydawano lub odnawiano od 30 do 40 tys. pozwoleń na pracę. Stało się to możliwe m.in. dzięki zmianom przepisów, które ułatwiły pracodawcom pozyskiwanie pracowników z zagranicy.
Zatrudnianie cudzoziemców poprzez system pozwoleń na pracę nie ogranicza się już wyłącznie do sektorów tradycyjnie korzystających z zagranicznej siły roboczej. Ochrona zdrowia, opieka społeczna oraz branża telekomunikacyjna i IT nadal pozostają liderami pod względem liczby zagranicznych pracowników, jednak coraz częściej z tej możliwości korzystają także firmy z branży hotelarsko-gastronomicznej oraz budowlanej. Rośnie również liczba przedsiębiorstw i sektorów wykorzystujących system pozwoleń na pracę. I mimo dużego napływu pracowników z zagranicy w tych sektorach w dalszym ciągu występują niedobory kadrowe.
Raport rozróżnia dwa główne rodzaje pozwoleń na pracę. Critical Skills Employment Permit przeznaczone jest dla wysoko wykwalifikowanych specjalistów oraz zawodów szczególnie poszukiwanych na rynku pracy. General Employment Permit obejmuje większość pozostałych zawodów, pod warunkiem wykazania zapotrzebowania na pracownika.
Badacze ustalili, że po raz pierwszy od 2016 r. liczba wydanych zezwoleń typu General Employment Permit rosła szybciej niż liczba pozwoleń dla wysoko wykwalifikowanych specjalistów.
Największym źródłem pracowników migrujących do Irlandii pozostają Indie. Jak poinformowała Sophia Hahn z ESRI w programie RTÉ „Morning Ireland”, obywatele Indii stanowili w 2025 r. 32 proc. wszystkich osób przybywających do pracy w ramach systemu pozwoleń. Na kolejnych miejscach znaleźli się Filipińczycy i Brazylijczycy, którzy stanowili po 11 procent.
Autorzy raportu wskazują kilka powodów trudności z obsadzeniem wolnych miejsc pracy. Podobnie jak wiele innych krajów UE, Irlandia mierzy się ze starzeniem społeczeństwa. Z jednej strony maleje liczba osób aktywnych zawodowo, z drugiej rośnie zapotrzebowanie na usługi zdrowotne i opiekuńcze.
Dodatkowym problemem pozostaje emigracja. W latach 2020-2024 liczba osób opuszczających Irlandię wzrosła o 37 proc., przy czym większość emigrantów stanowiły osoby w wieku od 15 do 44 lat.
Znaczenie mają także warunki pracy. W wielu zawodach dotkniętych niedoborami kadrowymi wynagrodzenia są stosunkowo niskie, a warunki pracy trudne, co sprawia, że stanowiska te są mniej atrakcyjne dla lokalnych pracowników. W rezultacie cudzoziemcy są nadreprezentowani w niektórych zawodach.
Zmiany w polityce zatrudnienia pomogły pracodawcom reagować na te wyzwania. W 2021 i 2023 r. Departament Przedsiębiorczości, Handlu i Zatrudnienia rozszerzył listę zawodów kwalifikujących się do uzyskania pozwolenia na pracę. Dzięki temu możliwa stała się rekrutacja pracowników na stanowiska, które wcześniej były wyłączone z systemu.
Raport wskazuje między innymi, że dodanie w 2021 r. opiekunów medycznych do listy uprawnionych zawodów pomogło złagodzić braki kadrowe w sektorze ochrony zdrowia. Jednocześnie osoby posiadające kwalifikacje zdobyte poza Unią Europejską nadal napotykają trudności z ich uznaniem w Irlandii, szczególnie w zawodach regulowanych, takich jak lekarz, pielęgniarka, nauczyciel czy inżynier.
Wnioski raportu pokazują, jak istotną rolę odgrywają dziś pracownicy migrujący na irlandzkim rynku pracy. Pomimo niskiego poziomu bezrobocia, irlandzka gospodarka jeszcze nigdy nie była w tak dużym stopniu oparta na zagranicznych pracownikach nieposiadających irlandzkiego obywatelstwa.
RK
FOTO: Magnific (licencja Premium)





