Wiosna: Celtyckie dni oczyszczania

Przed wielu stuleciami, gdy po zimie przychodziły cieplejsze dni wiosny, wszyscy Celtowie przed swoimi domami rozpalali oczyszczające ogniska. Czynili to, aby spalić nagromadzone przez zimę niepotrzebne rzeczy oraz by zademonstrować bogini Rosmercie zjednoczenie z nią, co miało przysparzać im wielkich łask. Kim jest Rosmerta? Rosmerta, to celtycka bogini oczyszczenia, małżonka boga Smertiusa (Smertullosa). Jej imię…

Więcej...

Lawendowe czary Celtów

Kolor lawendy może wszystko Już pradawni Druidzi wiedzieli, że Matka Natura wyposażyła wszystkie rośliny w magiczne właściwości i dlatego od wielu, wielu lat były używane przez nich w celach magicznych. Celtycka magia na co dzień Magia dotycząca ziół była wykorzystywana w celu rozwiązywania przeróżnych problemów dnia codziennego, a przede wszystkim podczas leczenia chorób. Moc płynąca…

Więcej...

Boudika – królowa Celtów

Boudika, której imię oznacza zwycięstwo nad niesprawiedliwością, była celtycką królową. Ona to w 60 r. n.e. zbuntowała się przeciwko rzymskiej władzy, rozpowszechnionej w starożytnej Brytanii. Z informacji starożytnych historyków Tacyta i Cassiusa Dio niewiele wiemy na temat tej wyjątkowej królowej. Ale to, co zapisano na jej temat, budzi powszechny podziw dla tej kobiety. W bogatej…

Więcej...

Bogowie też lubią brody: Broda Druidów

Mężczyźni pojawiający się historii naszego globu, mają zazwyczaj starannie uczesane włosy oraz zadbane, słusznej długości brody. Zarost  według wierzeń celtyckich, cieszył się zawsze szczególnym poważaniem, zarówno wśród ludów jak i ich bogów. Siwa broda czy ufarbowana Celtowie uważali, że wielkim splendorem cieszą się brody naturalnego koloru, no i oczywiście te, które naturalnie stały się siwe….

Więcej...

Wróżby z ugryzionego jabłka

Celtowie wiedzieli, że najzdrowszymi owocami są jabłka. Udomowili więc dzikie jabłonie, uważając je za magiczne. W ich kulturze obowiązywał nawet zwyczaj wróżenia z wyglądu ugryzionego czerwonego owocu. Synonim zdrowia Odkąd jabłko zawitało na Stary Kontynent, było ono synonimem zdrowia i urody. Kobiety celtyckie chcąc urodzić zdrowe dziecko, objadały się nim. Aby młoda para żyła w…

Więcej...

Furzeusz

Jak podają źródła historyczne, Furzeusz (łac. Furseus, irl. Fursey lub Fursa) przyszedł na świat mniej więcej w 567 roku w Rathmat w Munsterze, w mieście nieformalnie w ten sposób określanym przez irlandzkich republikanów. Ten katolicki święty Zielonej Wyspy zmarł w około 648 lub w 650 roku w Ponthieu, leżącym niedaleko Mezerolles. Był wnukiem irlandzkiego władcy…

Więcej...

Tuja… drzewo śmierci

Mieszkanie „zła” To dziwne, ale do dnia dzisiejszego tuje niezbyt dobrze kojarzą się człowiekowi. Porastają najczęściej cmentarze i odosobnione miejsca, w których, jak wierzyli Celtowie, mieszka „zło”. Już pradawni Druidzi wierzyli, że w tujach pomieszkują dusze wyrządzające za życia innym wiele krzywd. Tuje lubi Belenus Tuja dla Celtów była miejscem, gdzie mieszkają dusze ludzi złych,…

Więcej...

Symbol strachu, mocy i bogactwa: Kot w wierzeniach celtyckich

Od dawien dawna kot jest symbolem wiedzy tajemnej i tej drugiej strony życia. W kulturze celtyckiej, koty przede wszystkim uważane są za symbol szczęścia, a przedstawiane z uniesionym ogonkiem do góry lub łapką, mają przynieść właścicielowi pomyślność i bogactwo. Co symbolizuje czarny kot? Symbolika czarnego kota, raczej nie jest pozytywna. Jednak Celtowie, czarnego kota uważali…

Więcej...

Koniczyna, demoniczny wrzos… i magiczna pietruszka

14 lutego wszyscy celebrują Dzień Zakochanych. Należy pamiętać, że Celtowie od dawna hołubili to uczucie, a pomagali sobie w tej kwestii wykorzystując różne zioła i rośliny. Z koniczyną, jako symbolem Zielonej Wyspy, związanych jest wiele tajemniczych rytuałów miłosnych. Już pradawni Irowie traktowali ją jako roślinę świętą i magiczną. Podobnie wrzos należał do roślin magicznych –…

Więcej...

Paryzjowie

Lud celtycki nad Sekwaną W centrum Paryża podczas rozległych prac archeologicznych całkiem niedawno odkryto starożytną nekropolię sprzed 1 800 lat. Znajdowała się na terenie pradawnej Lutecji. Znaleziono wówczas 50 grobów, które pochodzą z II wieku. Nekropolia zwana przez Francuzów jako Saint Jacques bardzo zaskoczyła badaczy. Ale przede wszystkim dostarczyła cennych informacji o tym, jak wyglądało…

Więcej...