W najnowszej sprawie dotyczącej niegdyś szanowanej i cenionej osoby, skazanej za przestępstwa seksualne sprzed dziesięcioleci, były trener pływania George Gibney został w poniedziałek 6 lipca br. uznany za winnego wykorzystywania seksualnego czterech młodych zawodniczek, które trenował, oraz usiłowania gwałtu jednej z nich, w związku z przestępstwami popełnionymi w latach 70. i 80.
Ława przysięgłych w procesie Gibneya ogłosiła wyroki skazujące po ponad siedmiu godzinach narad.
Gibney (obecnie 78 lat) został pierwotnie oskarżony o 79 czynów, lecz na początku procesu przyznał się do winy w pięciu z nich. Nie przyznał się do 73 zarzutów dotyczących czynów lubieżnych oraz jednego zarzutu usiłowania gwałtu czterech dziewcząt w latach 70. i 80.
Ostatecznie ława przysięgłych Centralnego Sądu Karnego uznała Gibneya za winnego 39 czynów lubieżnych oraz jednego usiłowania gwałtu. Sędzia przewodniczący nakazał ławie przysięgłych uniewinnienie* w odniesieniu do 33 zarzutów dotyczących dwóch pokrzywdzonych.
Sędzia nakazał osadzenie Gibneya w areszcie do czasu ogłoszenia wyroku, które ma nastąpić w środę 29 lipca.
Wyroki skazujące wydane przez ławę przysięgłych, wraz z pięcioma wcześniejszymi przyznaniami się Gibneya do winy, zamykają długą batalię prawną trwającą ponad 30 lat.
Najświeższy rozdział tej sprawy rozpoczął się w lipcu ub. roku, kiedy Gibney został poddany ekstradycji z Florydy w USA i przewieziony do Irlandii, by stanąć przed sądem w związku z zarzutami dotyczącymi wykorzystywania seksualnego czterech młodych dziewcząt w latach 1971–1981.
Aresztowanie Gibneya w 2025 r. na Florydzie nastąpiło ponad dwa lata po tym, jak Sąd Rejonowy w Dublinie wydał 6 czerwca 2023 r. nakazy jego zatrzymania, obejmujące 78 zarzutów czynów lubieżnych oraz jeden zarzut usiłowania gwałtu.
Gardaí wznowili dochodzenie po tym, jak kilka osób zgłosiło oskarżenia przeciwko Gibneyowi sześć lat temu w 15-odcinkowym podcaście dokumentalnym BBC „Where is George Gibney?” z 2020 r., w którym osoby udzielające wywiadów przedstawiały zarzuty wobec niego. Gibney został później odnaleziony przez twórców podcastu w bungalowie w Orlando na Florydzie, lecz gdy został skonfrontowany z pytaniami o rzekome wykorzystywanie seksualne, odmówił odpowiedzi.
Gibney trenował dzieci w klubie Trojan Swimming Club w Dublinie w latach 70. i 80. Prowadził również zawodników irlandzkiej reprezentacji pływackiej przygotowujących się do startu w igrzyskach olimpijskich i regularnie pojawiał się w irlandzkich mediach – aż do momentu, gdy ujawniono zarzuty dotyczące wykorzystywania dzieci.
Już w kwietniu 1993 r. Gibney stanął przed sądem w Dún Laoghaire, oskarżony o 27 czynów lubieżnych wobec młodych pływaczek oraz o obcowanie płciowe z dziewczętami poniżej 15. roku życia.
Postępowanie przerwano po tym, jak w lipcu 1994 r. Gibney wygrał kontrolę sądową, przekonując sąd, że opóźnienie w skierowaniu sprawy do procesu oraz nieprecyzyjne wskazanie rzekomych zdarzeń uniemożliwiłyby mu rzetelną obronę. Sąd Najwyższy orzekł na korzyść Gibneya. Po tym werdykcie mężczyzna przeniósł się on do Szkocji, a później do USA.
Kontynuował tam pracę jako trener dzieci, zatrudniony w klubie pływackim w Kolorado, lecz stracił posadę po ujawnieniu informacji o wcześniejszych zarzutach z Dublina. Mimo to nadal mieszkał w Stanach Zjednoczonych.
A teraz, 29 lipca, Gibney – niegdyś uważany za jednego z najlepszych trenerów pływania i chwalony za kierowanie irlandzką olimpijską reprezentacją – zostanie skazany za przestępstwa sprzed ponad pół wieku.
RK
*W systemach prawnych typu „common law”, takich jak w Irlandii, sędzia może nakazać ławie przysięgłych wydanie „nakierowanego wyroku uniewinniającego”, jeśli jego zdaniem dowody przedstawione przez oskarżenie są zbyt słabe, by spełnić wymogi prawne. Chroni to prawo oskarżonego do rzetelnego procesu. Sędzia może jednak nakazać ławie przysięgłych jedynie uniewinnienie – nigdy skazanie, ponieważ naruszałoby to konstytucyjne prawo oskarżonego do procesu przed ławą przysięgłych.
