Według oficjalnych danych opublikowanych 7 lipca 2026 r. przez irlandzki Urząd Statystyczny Central Statistics Office (CSO), zużycie energii elektrycznej mierzone licznikami w centrach danych wzrosło w 2025 r. do bezprecedensowego poziomu 23 proc. krajowego zużycia. Choć statystyki wskazują na gwałtowny wzrost zużycia energii przez centra danych, pojawia się pytanie, czy rzeczywiście to one stały się głównym obciążeniem irlandzkiej sieci energetycznej.
23 proc. krajowego zużycia – ta wartość oznacza dramatyczną zmianę w porównaniu z rokiem 2015, kiedy obiekty te odpowiadały jedynie za 5 proc. krajowego zużycia energii – co oznacza ogromny wzrost 4,6-krotny w ciągu zaledwie dekady.
Zużycie energii przez centra danych skoczyło o 10 proc. w ciągu jednego roku – z 6 973 GWh w 2024 r. do 7 663 GWh w 2025 r. – znacznie wyprzedzając wszystkie inne sektory (mieszkaniowy i komercyjny), które odnotowały jedynie umiarkowany wzrost o 2 procent.
Obecnie centra danych zużywają więcej energii niż wszystkie gospodarstwa domowe w miastach, które odpowiadały za 18 proc. krajowego zużycia energii lub pobór domów na terenach wiejskich (9 proc.).
Dla porównania, podmioty z kategorii „Large Energy Users” (LEU), do której zaliczane są centra danych, konsumują obecnie aż 33 proc. całkowitej energii elektrycznej w Irlandii.
Choć określenie „centrum danych” weszło już do codziennego języka, wiele osób wciąż nie wie, co właściwie dzieje się w tych ogromnych, pozbawionych okien halach. W uproszczeniu: centra danych są przemysłowymi „silnikami” współczesnego internetu. Mieszczą tysiące połączonych ze sobą serwerów komputerowych, które przetwarzają, przechowują i przesyłają wszystko – od postów w mediach społecznościowych i transakcji bankowych po oprogramowanie w chmurze i modele sztucznej inteligencji.
Ponieważ tysiące wysokowydajnych serwerów pracują nieprzerwanie 24 godziny na dobę, 365 dni w roku, generują ogromne ilości ciepła i wymagają ciągłych przemysłowych systemów chłodzenia. Ten podwójny wymóg (zasilanie intensywnych obliczeń oraz stałe chłodzenie sprzętu) powoduje gigantyczne zapotrzebowanie na nieprzerwaną energię elektryczną.
Irlandia stała się miejscem lokalizacji tych obiektów dzięki unikalnej kombinacji czynników strategicznych: niskiej stawce podatku korporacyjnego, bezpośrednim transatlantyckim światłowodom łączącym Europę z Ameryką Północną, umiarkowanemu klimatowi obniżającemu koszty chłodzenia oraz statusowi anglojęzycznej europejskiej siedziby globalnych gigantów technologicznych, takich jak Google, Meta, Microsoft czy Amazon.
Według zweryfikowanych danych branżowych z bitpower.ie, na połowę 2026 r. w Irlandii działa już 107 budynków centrów danych, a dziesiątki kolejnych znajdują się w fazie planowania lub budowy.
Co istotne, komercyjne centra danych płacą znacząco niższe ceny jednostkowe za energię elektryczną niż miliony irlandzkich gospodarstw domowych i małych firm. Ta różnica wynika głównie z faktu, że obiekty technologiczne podłączają się bezpośrednio do krajowej sieci przesyłowej wysokiego napięcia jako Large Energy Users (LEU). Kupując ogromne ilości energii w wysokim napięciu, uzyskują hurtowe stawki komercyjne i unikają wielu kosztów dystrybucji oraz lokalnych opłat sieciowych, które obciążają rachunki domowe.
Ta energetyczna dynamika jest tykającą bombą dla odbiorców indywidualnych. Jeśli obecne tempo wzrostu centrów danych się utrzyma, irlandzka sieć energetyczna będzie nieuchronnie wymagała wielomiliardowych inwestycji infrastrukturalnych, aby zapobiec przerwom w dostawach i zintegrować nowe źródła energii. Kluczowe pytanie brzmi: kto za to zapłaci? Najprawdopodobniej koszty tych wielomiliardowych modernizacji zostaną przerzucone na wszystkich odbiorców poprzez wyższe opłaty stałe i taryfy sieciowe, co oznacza, że także zwykli konsumenci będą zmuszeni do finansowego wspierania energochłonnych obiektów pochłaniających dziś niemal jedną czwartą krajowej energii elektrycznej kraju.
RK
FOTO: pexels.com, panumas nikhomkhai
INFOGRAFIKA: Zużycie energii elektrycznej według liczników 2025, cso.ie
