W mitologii celtyckiej, mleko bardzo często było symbolem wszelkiej obfitości i bogactwa. Tak jak w mitologii greckiej bogowie żywili się ambrozją i nektarem, tak też w mitologii celtyckiej to właśnie mleko stanowiło podstawowy pokarm ich bogów. Bogowie celtyccy chętnie spożywali je pod różną postacią, gdyż dawało im ono nieśmiertelność, odrodzenie, oczyszczenie, prawdę i miłość. Kobiety…
W mitologii nordyckiej Zorza Polarna oraz siostry Walkirie są połączone pewną legendą o moście prowadzącym do cudownej krainy Walhalli. Most ten powstawał z blasku tarcz i zbroi Walkirii. Walhalla, czy innymi słowy też Valhalla, to kraina wiecznego szczęścia, znajdująca się w Asgardzie, w Gladsheim i należy ona do boga Odyna. Jest to w mitologii nordyckiej miejsce…
Dla Celtów Słońce od zawsze było czymś bardzo ważnym w ich życiu. Wykonywany później z różnych materiałów celtycki motyw słońca, był ich niezwykle silnym amuletem-symbolem, bardzo często utożsamianym ze zdrowiem, urodzajem a nawet płodnością, Odnosił się on także do celtyckich zwierząt gospodarczych, ich pracy i ludowej twórczości. A promienie słoneczne… Ciepło promieni słonecznych, Celtowie uważali…
Celtyckie Drzewo Życia to jeden z najbardziej rozpoznawalnych symboli starożytnej kultury celtyckiej. Jego głęboka symbolika, no i oczywiście znaczenie, przepełnione są szczególną duchowością wraz z szeregiem jego mistycznych odniesień, co rzecz jasna fascynuje ludzi na całym świecie. Wspomniane drzewo celtyckie we wspaniały sposób wyraża harmonię i równowagę, wynikającą z połączenia ze sobą wielu form życia…
Na terenach przedchrześcijańskiej Irlandii istniał szeroko celebrowany kult roślin magicznych. Wśród tych roślin, prym oczywiście wiodła jemioła. Szacunek dla świętych drzew pozostał w tradycji irlandzkiej do dziś. Potomkowie Celtów wierzą w boską moc wielu drzew i roślin zielonych. Uważają nawet, że boska jemioła spełnia ludzkie życzenia i jest zarazem ulubionym ziołem bogów. Celtyckie rośliny Dawne…
W misteriach religii celtyckiej istniał kult władców ciemności. Celtyckie przesilenie zimowe oznaczało nastanie zimy i wtedy rozpoczynał się okres ciemności, której władcy rzadko byli przychyli dla Celtów. W tym czasie druidzi uskuteczniali zimowe pochody celebrujące tych, którym ciemność była posłuszna po to, aby władcy ciemności niczego złego nie wyrządzali ludom celtyckim. Podczas okresu zimy Celtowie…
Niezwykłe smaki kuchni ze Szmaragdowej Wyspy Kuchnia ze Szmaragdowej Wyspy była bardzo zależna od wpływów mieszkających tam Celtów. Wiemy, że wtedy raczej obowiązywała kuchnia jarska, w której podstawową przyprawą była sól. Gdy przybyli na Szmaragdową Wyspę Wikingowie, kuchnia celtycka radykalnie się zmieniła. Wzrosło spożycie ryb i wszelkiego rodzaju suszonych mięs upolowanych zwierząt. Od tego właśnie…
Z nastaniem jesiennych dni Cały celtycki świat oparty jest na tajemniczym związku pomiędzy człowiekiem a źródłem ludzkiego życia, czyli Słońcem. Fakt ten od dawna zauważyli kapłani celtyccy – Druidzi a druidyzm praktykowany przez dawnych Celtów, ustanowił zależność przemijania ludzkiego życia zależnego od Słońca i pór roku. Dla Słońca i dla Księżyca Celtowie i ich kapłani,…
Kult wojownika, rytuały i pamięć Irlandia, zwana Szmaragdową Wyspą, od wieków była miejscem przesyconym magią, duchowością i wojenną tradycją. W czasach przedchrześcijańskich jej mieszkańcy oddawali cześć wojownikom. Kult wojowników przenikał codzienność, rytuały i wierzenia, tworząc unikalną mozaikę obyczajów, w której śmierć, magia i pamięć splatały się w jedno. Narodziny kultu wojowników Mężczyźni zajmujący się wojennym…
Samhain było celtyckim świętem obchodzonym od 31 października do 1 listopada, tuż po zakończeniu żniw. Stanowiło początek „ciemnej połowy roku”. Przypadało mniej więcej w połowie między jesienną równonocą a przesileniem zimowym. Samhain zalicza się do czterech świąt gaelickich, razem z Imbolc obchodzonym 1 lutego, wyznaczającym początek wiosny wg kalendarza celtyckiego, Beltaine – obchodzonym z 30…
