Nasz Głos | Polski tygodnik w Irlandii | NIEPODLEGŁA | ng24.ie

NIEPODLEGŁA

  Cyprian Kamil Norwid przyszedł na świat 24 września 1821 r. w mazowieckiej wsi Laskowo-Głuchy. Był myślicielem, wszechstronnym artystą, rysownikiem, rzeźbiarzem i poetą. Jest jedną z najtragiczniejszych postaci w literaturze polskiej i światowej. Należał do drugiego pokolenia romantyków. Jako dziecko przeżył powstanie listopadowe. Jako poeta zadebiutował w 1840 r., wydając anonimowy liryk „Mój ostatni sonet”. Choć powodzenie prorokował mu poeta Antoni Czajkowski – „Orle Norwidzie, twój wiek, co idzie…” – Norwid zdecydował się na wyjazd z kraju. Norwid był bardzo dumny ze swoich korzeni. Pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Topór, a jego matka wywodziła się z rodu Sobieskich. Osierocony przez matkę w wieku 4 lat, wraz z trójką pozostałego rodzeństwa został oddany przez ojca pod opiekę prababki Hilarii Sobieskiej, która zmarła w 1830 r. W tym samym roku rodzina poety przeniosła się do Warszawy. Wówczas trwało postanie listopadowe. Pięć lat później zmarł ojciec Norwida. Dzieci nie odziedziczyły majątku, pozostałości ziemskie … Czytaj dalej

Otagowano |

  Armia Radziecka zaatakowała Polskę, realizując ustalenia zawarte w tajnym protokole paktu Ribbentrop-Mołotow, podpisanym przez ambasadorów zagranicznych Niemiec i ZSRR 23 sierpnia 1939 r. Rząd sowiecki pogwałcił aż cztery wiążące ZSRR z Polską umowy: traktat ryski z 1921 r. o wytyczeniu granicy polsko-radzieckiej, protokół Litwinowa z 1939 r. o wyrzeczeniu się wojny jako środka rozwiązywania sporów, pakt o nieagresji z Polską z 1932 r (prolongowany w 1934 do 1945 r.) oraz konwencję londyńską z 1933 r. o definicji agresora. Do ataku na Polskę Stalin wcześniej przygotował sobie solidny grunt. Podczas swojego przemówienia, nazwanego później „kasztanową mową”, będącego sprawozdaniem polityki zagranicznej ZSRR, które wygłosił 10 marca 1939 r. podczas obrad XVIII Zjazdu KPZR w Moskwie, twierdził, że nie pozwoli, aby Związek Radziecki „został wciągnięty do konfliktów przez podżegaczy wojennych, którzy przywykli do tego, by inni wyciągali za nich kasztany z ognia”. Jak twierdził: „Podtrzymujemy pokój i wzmocnienie związków gospodarczych z wszystkimi … Czytaj dalej

 
Stanisława Lema kojarzymy przede wszystkim z fantastyką naukową. Był on najbardziej poczytnym nieanglojęzycznym pisarzem literatury science-fiction, mimo że nie był popularny w Stanach Zjednoczonych. Fantastyka w wydaniu Lema była pisana w oparciu o wiedzę naukową i wyobrażone światy alternatywne. Mimo fascynacji technologiami przyszłości pisarz nigdy nie był wielbicielem komputera i z niego nie korzystał. Wszystkie swoje książki napisał na maszynie do pisania, a gdy nie pozwalały mu już na to zdrowie i podeszły wiek, dyktował teksty asystentowi.
Czytaj dalej

 
W 1939 r. w okolicy wsi Wizna, leżącej na północny wschód od Łomży, znajdował się jeden z punktów strategicznych polskiej linii obronnej w II wojnie światowej, oparty o Narew. Liczący 9 km odcinek swoją nazwę wziął od pobliskiej wsi, znajdującej się na wschodnim brzegu Narwi i Biebrzy. Rozciągał się od miejscowości Kołodzieje do wsi Maliszewo. Podzielony został na dwa pododcinki, rozdzielone groblą wzniesioną na bardzo grząskim, bagnistym terenie: północny – „Giełczyn” ciągnący się od Kołodziei do Giełczyna i południowy – „Strękowa Góra” – od Strękowej Góry do Maliszewa. Na grobli znajdowała się jedyna na tamtym terenie droga prowadząca do Białegostoku. Tego właśnie przejścia miała bronić polska załoga „Wizny”.
Czytaj dalej

Koniec II wojny światowej nie oznaczał końca walki o wolną Polskę dla wszystkich Polaków. Rząd polski na emigracji oraz Komendant Główny AK gen. dyw. Stefan Rowecki „Grot” stali na stanowisku, że wobec wojska sowieckiego należało pozostawać w konspiracji i stawiać czynny opór. Wśród osób, które postanowiły się tego podjąć, znalazła się Danuta Siedzikówna, ps. „Inka”.
Czytaj dalej

Wojna polsko-bolszewicka rozpoczęła się krótko po odzyskaniu przez Polskę niepodległości po pierwszej wojnie światowej. Trwające od 27 grudnia 1918 do 16 lutego 1919 roku Powstanie Wielkopolskie, przy wsparciu zabiegów dyplomatycznych, przyczyniło się do ustalenia części granicy zachodniej Polski. Pierwsze Powstanie Śląskie, trwające od 16 do 24 sierpnia 1919 roku,  stanowiło podłoże kolejnych powstań: drugiego, trwającego od 19 do 25 sierpnia 1920 roku i trzeciego, trwającego od 2 maja do 5 lipca 1921 roku. Sukces trzeciego powstania przyniósł ostatecznie włączenie części przemysłowej Górnego Śląska do Polski. 10 lutego 1920 roku gen. Józef Haller w Pucku dokonał symbolicznych zaślubin Polski z Bałtykiem. Na wschodzie polskie oddziały zajęły Wilno, Lwów, na początku maja 1920 roku dotarły aż do Kijowa. Wydawało się, że koniec wojny o ustalenie granicy wschodniej jest bliski.
Czytaj dalej

 
Jest lato 1944 roku. Armia Radziecka zbliża się od wschodu. Trwają negocjacje ze Stalinem – z jednej strony Rządu Rzeczpospolitej Polski na uchodźctwie, z drugiej – negocjuje grupa polskich komunistów z kraju, chcących utworzyć nowy rząd w Polsce pod auspicjami Moskwy. W takich okolicznościach dowództwo Armii Krajowej stanęło wobec dylematu, kiedy wydać rozkaz dotyczący wybuchu powstania. Do ostatniej chwili dowódcy nie byli pewni, czy mogą liczyć pomoc aliantów i czy zdążą przed wejściem Armii Czerwonej do Warszawy.
Czytaj dalej

Po rządach ostatniego Sasa Rzeczpospolita była mocno osłabiona – opozycja magnacka odżyła i utrzymała „liberum weto”. Dzięki temu mogła jednym głosem paraliżować prace sejmu albo nawet zerwać sejm. W 1764 roku Caryca Katarzyna II oficjalnie zarekomendowała młodego stolnika litewskiego na króla Rzeczypospolitej Obojga Narodów a wolna elekcja odbyła się w asyście wojsk rosyjskich. Od tego momentu rządy króla Stanisława Augusta miały przebiegać pod stałą kontrolą Rosji. Król okazał się jednak „niepokorny”, bowiem od początku panowania przyświecała mu myśl reformy państwa i odbudowy Rzeczypospolitej.
Czytaj dalej

Zgodnie z postanowieniami traktatu wersalskiego, kończącego I wojnę światową, ostateczne ustalenie granicy polsko-niemieckiej na terenie Górnego Śląska miało zostać określone w drodze plebiscytu. W międzyczasie obie strony powzięły rozliczne działania, mające uświęcić ich prawo do regionu. Zanim jednak doszło do realizacji plebiscytu, w trakcie zakrojonej na szeroką skalę przez obie strony akcji propagandowej ziemiami Górnego Śląska wstrząsnęły dwa wydarzenia, którym później nadano nazwę powstań.
Czytaj dalej

Już od pierwszych dni okupacji w Polsce władze niemieckie wydawały zarządzenia i represje skierowane przeciwko Żydom polskim, którzy stanowili ok. 10 proc. wielokulturowej populacji II Rzeczypospolitej. Sklepy, restauracje, zakłady rzemieślnicze, których właścicielem byli Żydzi, musiały być oznakowane gwiazdą Dawida. Wprowadzono przymusową pracę dla mężczyzn w wielu od 14 do 60 roku życia, a od grudnia 1939 r. Żydzi musieli nosić na ramieniu białą opaskę z niebieską lub żółtą gwiazdą Dawida. Nie wolno było im przebywać w parkach i na głównych ulicach. Zakazano im posiadania większej ilości gotówki, regularnie grabiono ich mieszkania. Rozpoczęto segregację – ludność żydowską oddzielano od polskiej.
Czytaj dalej