Nasz Głos | Polski tygodnik w Irlandii | POZNAJ ÉIRE - ng24.ieng24.ie

POZNAJ ÉIRE

Święte góry Celtów

Celtowie odcisnęli trwały ślad w kulturze europejskiej. Dziś kojarzymy ich z przodkami mieszkańców Irlandii, którzy tak naprawdę swymi wpływami obejmowali tereny nie tylko Europy, ale również Afryki i Azji. Historycy przyjmują, iż migracje Celtów rozpoczęły się ok. VI w p. n. e. Złoty wiek „świata celtyckiego” przypada na III w. p.n. e. i wtedy to, Celtowie opuściwszy tereny rozmieszczone nad biegami Renu i Dunaju, dotarli do Wysp Brytyjskich, Czech, Polski i Turcji. Religia Celtów nie była systemem jednorodnym. Stanowiła ona zbiór różnych wierzeń, w którym pojawią się elementy kultu Matki Ziemi, totemizmu [wizerunku mitycznego przodka – red.], a nawet animizmu [istoty nieludzkie takie jak zwierzęta, rośliny czy przedmioty nieożywione, posiadają duszę – red.]. Zasadniczo Celtowie oddawali cześć personifikowanej przyrodzie i siłom natury, takim jak słońce, woda a przede wszystkim góry. Wierzyli oni bowiem, że w górach mieszkają ich bóstwa a także siły, które im są posłuszne. Mount Saint Michel w … Czytaj dalej

Celtyckie święto uzdrowienia

Napawaj się słońcem i wiosną Celtyckie tradycje no i oczywiście ich pogańskie wierzenia, splecione są z tradycjami, które kultywowane są także we współczesnym świecie. Sukcesywnie przez wiele lat świat pochłaniał celtyckie święta, tradycje i symbole ludów zamieszkujących na Szmaragdowej Wyspie. Celtowie zamieszkiwali na terenach Francji, części Hiszpanii, ale przede wszystkim w Brytanii i Irlandii. Ludność celtycka składała się z trzech grup: kapłańskiej, wojowników i rolników. Wśród kapłanów były również podziały. Znajdowała się tam grupa bardów, czyli poetów i śpiewaków. Mieli oni za zadanie przekazać społeczeństwu celtycką wiedzę na przykład dotyczącą historii, jak też przyrody. To właśnie kapłani, znając oddziaływanie przyrody na ludzi, dzięki bardom przekazywali te wiadomości pozostałym członkom celtyckiej społeczności, aby wprowadzali je w swoje życie. Wśród Celtów byli też badacze przyrody i to właśnie oni dopełniali wszelkich obrzędów i rytuałów, przywracających ludziom zdrowie. Z biegiem czasu nazywani oni byli druidami lub po prostu uzdrowicielami. Posiadali oni wiedzę o … Czytaj dalej

Beli, Belenus i jego miejsce w mitologii brytańskiej

Po prostu „lśniący” W opowiadaniach należących do mitologii brytańskiej czytamy, że bóg płodności i słońca Beli miał zawsze pod swoją opieką owce i bydło gospodarskie. Jego żoną była Belisama. Wychodząc na poranne spacery, małżeństwo to delektowało się wyglądem wspomnianych zwierząt. Cieszyli się też, gdy ludzie palili im święte ognie, a przede wszystkim gdy oddawali się oni wiosennym miłostkom, być może zwiastującym ich szybkie rodzicielstwo. Mimo szerokiego rozprzestrzenienia kultu boga Beli typowe wiadomości dotyczące jego osoby są raczej skąpe. Jego świętem było „palenie ognisk”, czyli tak zwane majowe wskrzeszenie „ognia Beli”. Święto to przypadało 1 maja. Zapalano wtedy ognie, które Celtowie uważali za oczyszczające każde życie i cały świat po okresie zimy. Po tym święcie gospodarze wypędzali bydło na pastwiska i czekali na ich przyrost naturalny. Święto boga Beli dla Celtów było początkiem lata. Wszyscy mieszkańcy dawnej Irlandii robili wszystko, aby zachęcić nadejście słonecznego światła i ciepła. Druidzi rozpalali wieczorem ogień, … Czytaj dalej

Uroda celtycka

Czym się charakteryzuje celtycki typ urody? Chociaż nazwa ta może się wydawać niebywała, a wręcz nieistniejąca we współczesnym świecie, jednak w rzeczywistości typ ten można również spotkać na ulicach polskich miast. Celtycki typ urody jak sama nazwa wskazuje, nawiązuje do urody rodzimowierców pochodzących z Zielonej Wyspy. Najbardziej charakterystyczną cechą wyglądu typu celtyckiego są oczywiście włosy. Najczęściej są one rudawe lub jasnobrązowe z płomiennorudawymi odcieniami. Rude refleksy mogą być też widoczne w innych odcieniach włosów, które też podkreślają celtycki wygląd. Celtowie charakteryzowali się też włosami w kolorze rudawych blondów. Niekiedy są to włosy kasztanowe lub nieco rudawe z odcieniem brązu. Refleksy tych włosów mogą nasilać się w ciepłych i słonecznych okresach roku. Cera wyspiarzy jest zazwyczaj jasna. Tak zwana złotawa karnacja jak najbardziej wpisuje się w ten typ urody. Nierzadko będą pojawiać się tu również piegi, zwłaszcza w okresie letnim. Ważnym aspektem tej urody jest kolor oczu, nawiązujący najczęściej do zieleni, … Czytaj dalej

Celtycki szamanizm na wiosnę

Życie pełne magii Idea szamanizmu należąca do celtyckiej tradycji nadawała tej kulturze szczególnej wagę i miała na nią ogromny wpływ. Dla pradawnych Celtowie ogromne znaczenie miały rytuały związane z nadejściem wiosny. W tym właśnie czasie, kiedy to życie budzi się po zimowym śnie, za pomocą wykonywania magicznych zaklęć i obrzędów próbowali sprowadzić do swoich domów i gospodarstw szczęście, zdrowie i błogosławieństwo bogów. Do istotnych obrzędów należały te z zastosowaniem ognia. Celtowie uważali, że palące się płomienie oczyszczają ludzi i zwierzęta z rzuconych na nich klątw, a także wpływają na płodność ziem uprawnych. Szamanizm celtycki polegał na zmianie ludzkiej świadomości w stan podobny ich bogom. Wedle dawnych wierzeń szamani potrafili przenikać ludzkie umysły, wpływać na realną rzeczywistość i zmieniać ją, dostosowując do potrzeb ludzi. Szaman według wiary i kultury celtyckiej to przede wszystkim uzdrowiciel, był swego rodzaju wojownikiem, który walczy o dobro swojego ludu. Celtyccy szamani, zmieniali rzeczywistość na bardziej przychylną … Czytaj dalej

Kolegiata św. Marii w Youghal świętuje 800-lecie powstania

Kolegiata św. Marii w Youghal w hrabstwie Cork przystępuje do przełożonych przez pandemię obchodów 800. rocznicy powstania. Rozpocznie je specjalnym wykonaniem „Mesjasza” Jerzego Fryderyka Händla.     Obchody z okazji 800-lecia pierwotnie miały odbyć się w 2020 r., ale zostały przełożone z powodu pandemii. Jak podaje serwis echolive.ie, uroczysty koncert inauguracyjny odbędzie się w niedzielę 24 kwietnia. Wystąpi w nim znane Towarzystwo Chóralne East Cork i Orkiestra East Cork pod batutą Colina Nichollsa oraz solistami: Gemmą Magner (sopran), Sarah Luttrell (alt), Peterem O’Reilly (tenor) i Gheorghem Palcu (bas). Ten występ rozpocznie sezon wydarzeń upamiętniających rocznicę powstania świątyni, która jest jednym z najstarszych i najczęściej uczęszczanych kościołów anglikańskich w Irlandii. Zgodnie z lokalnym przekazem kościół został założony przez Declána z Ardmore w połowie V wieku n.e. i został przebudowany w irlandzkim stylu romańskim ok. 750 r. n.e. Współczesna kolegiata powstała na miejscu co najmniej jednego, a być może dwóch poprzednich kościołów, … Czytaj dalej

Celtycka symbolika liczb

Od wieków Celtowie przypisywali szczególne znaczenie liczbom występującym w określonym kontekście kulturowym lub literackim. Nierzadko symboliczna wymowa liczby dość daleko odbiega od jej wymiernej wartości, a nadaje jej magicznego znaczenia. Celtowie niejednokrotnie uważali, że określone znaczenie symboliczne wiąże się z wcześniejszym wystąpieniem danej liczby jako konkretnej wartości w znanej sytuacji. Wiele źródeł historycznych podaje, że Druidzi celtyccy podczas prowadzenia wielu obrzędów i rytuałów wymawiali magiczną liczbę 150, której oddawali pokłon. Dokładnie nie ustalono, co symbolizuje wspomniana liczba, ale warto podkreślić, że współcześni Irlandczycy często wypisują tę liczbę – na przykład na narożach swoich domów lub na powałach, sądząc że przyniesie im ona szczęście. Znaczenie tej liczby wynika z obecnie trudnych do ustalenia celtyckich przesłanek kulturowych lub też sytuacji, które są nam znane na podstawie utartych powiedzeń, legend czy też przesądów. Nierzadko znajomość symbolicznego znaczenia danej liczby jest wręcz konieczna do zrozumienia znaczenia wypowiedzi zawartych w określonym dziele literackim. Do najbardziej … Czytaj dalej

Dobre duchy i złowieszcze upiory celtyckie

  Cienka granica między szczęściem a śmiercią   W mitologii celtyckiej świat przepełniony jest duchami. Swojego ducha mają drzewa, rzeki, jeziora a także miejsca, w których mieszkają ludzie i przebywają zwierzęta. Spotkania z nimi nie są niczym nadzwyczajnym. Każdy Celt, czy to młody, czy też starszy wiekiem, nierzadko odbywał tego typu nadprzyrodzone spotkania kilka razy w tygodniu. Duchy i duszki pełniły w celtyckim świecie rozmaite funkcje. Zarówno ostrzegały ludzi przed niefortunnymi zdarzeniami, które mają ich spotkać, jak i też zwiastowały dobre sytuacje, które na przykład wiązały się z odwiedzinami przyjaciela danego domostwa. Podobno przed narodzinami dziecka w rodzinie pojawiał się duch osoby niedawno zmarłej. Gdy w ręku nie miał nic, oznaczało to, że z dzieckiem wszystko będzie w największym porządku. Gdy zaś wspomniany duch dzierżył na przykład gałązkę drzewa owocowego, oznaczało to kłopoty z porodem lub też to że noworodek nie będzie najzdrowszym dzieckiem. Duchy i duszki pojawiające się w … Czytaj dalej

Z historii Zielonej Wyspy: Plecionki i sznurki w kulturze Irlandii

Czytając historię Zielonej Wyspy, warto zatrzymać się nad zdobieniami grobowymi, które wykonywane były ze sznurków i nici konopnych. Zdobienia te, pojawiały się głównie na grobowcach, a także były one obecne na otaczających go kamieniach. Były to misterne plecionki i dekoracje sznurkowe, które wydawałoby się nie mają ani początku, ani końca. Królewska siedziba Tara to niezwykle malownicze miejsce położone w hrabstwie Meath. Jest przesiąknięte opowieściami o wróżkach i plecionkach sznurkowych. Jest ono skupiskiem grobowców i pozostałości dawnego fortu obronnego. Nazwa Tara pochodzi z języka staroirlandzkiego Temair, co miało oznaczać miejsca święte lub bramę do innego świata. W wielu irlandzkich baśniach i legendach kręgi kamienne oraz grobowce są właśnie miejscami przejścia do innego wymiaru, miejscami, które często zamieszkują wróżki. Najlepiej widać je z lotu ptaka, gdzie podziwiać możemy każdy szczegół tego uroczego miejsca. W Tarze znajduje się niezwykły kamień zwany Lia Fáil, zgodnie z legendą kamień krzyczał, gdy dotykał go prawowity król. … Czytaj dalej

Co tak naprawdę wiemy o św. Patryku?

17 marca to okazja do zabawy, ale i refleksji Większość ludzi na świecie, myśląc o 17 marca – Dniu Świętego Patryka, który obchodzony jest corocznie przez Irlandczyków mieszkających w Irlandii i za granicą, wyobraża sobie szczęśliwych Irlandczyków w zielonych ubraniach i śmiesznych kapeluszach, pijących dużo guinnessa lub whisky, oglądających parady i ogólnie świetnie się bawiących. Dobra zabawa – to jest przecież coś, z czego Irlandczycy są znani na całym świecie. Jednak nie tylko o nią chodzi.     W tym roku w Irlandii, po dwóch latach odwoływania większości wydarzeń obchodzonych z okazji Dnia Świętego Patryka z powodu pandemii, Irlandczycy naprawdę nie mogą się doczekać powrotu jednego z największych imprezowych dni w roku. Ale chociaż Dzień Świętego Patryka jest dla wielu dniem zabawy, to inni chcą świętować inaczej spuściznę tego wielkiego człowieka, który przyczynił się do chrystianizacji Irlandii. Dla nich ten dzień nie będzie jedynie pretekstem do przebierania się, picia, tańczenia … Czytaj dalej





„Nasz Głos” 1.07.2022 (746)

[spacer height="20px"]  

Zbiórka na leczenie Tomusia