Nasz Głos | Polski tygodnik w Irlandii | Celtycka symbolika liczb | ng24.ie

Celtycka symbolika liczb

Od wieków Celtowie przypisywali szczególne znaczenie liczbom występującym w określonym kontekście kulturowym lub literackim. Nierzadko symboliczna wymowa liczby dość daleko odbiega od jej wymiernej wartości, a nadaje jej magicznego znaczenia.

Celtowie niejednokrotnie uważali, że określone znaczenie symboliczne wiąże się z wcześniejszym wystąpieniem danej liczby jako konkretnej wartości w znanej sytuacji. Wiele źródeł historycznych podaje, że Druidzi celtyccy podczas prowadzenia wielu obrzędów i rytuałów wymawiali magiczną liczbę 150, której oddawali pokłon. Dokładnie nie ustalono, co symbolizuje wspomniana liczba, ale warto podkreślić, że współcześni Irlandczycy często wypisują tę liczbę – na przykład na narożach swoich domów lub na powałach, sądząc że przyniesie im ona szczęście. Znaczenie tej liczby wynika z obecnie trudnych do ustalenia celtyckich przesłanek kulturowych lub też sytuacji, które są nam znane na podstawie utartych powiedzeń, legend czy też przesądów.

Nierzadko znajomość symbolicznego znaczenia danej liczby jest wręcz konieczna do zrozumienia znaczenia wypowiedzi zawartych w określonym dziele literackim. Do najbardziej znanych należy symbolika liczb użytych w proroctwach, dokładnie opisanych w Piśmie Świętym, szczególnie w jego apokaliptycznej Księdze Objawienia. W Polsce toczy się dyskusja nad rozwiązaniem zagadki, jaką przedstawił Adam Mickiewicz w „Dziadach”, a konkretnie – symboliki liczby 44.

Symbolika liczb rozumiana jest jako jeden z wyrazów porządku panującego we wszechświecie. Od zawsze ludzie sądzili, że liczby i ich znaczenie mają ogromny wpływ pływ na kształtowanie poglądów naukowych.

W VI w. p.n.e. uczeni wierzyli, że liczba 1 jest istotą wszystkiego, co nas otacza. Właśnie tą z tą cyfrą Celtowie kojarzyli swojego boga, ubóstwianego przez nich jako najważniejsze bóstwo ich panteonu. Był nim oczywiście Dagda, czyli Dobry Bóg. Celtowie uważali też niektóre liczby za dobre, a niektóre za złe. „Dobre liczby” zawierają w sobie znamiona cech męskich – są to liczby nieparzyste. Zaś liczby parzyste, tak zwane żeńskie, są symboliką zła i wszelkiego nieszczęścia. Jednakże, gdy liczba „męska” połączy się z „żeńską”, rezultatem zawsze będzie pozytywna liczba.

Ewa Michałowska-Walkiewicz


Redakcja tygodnika "Nasz Głos" informuje:
Wszelkie prawa (w tym autora i wydawcy) zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów zabronione.