Każdego może dopaść. Niektórzy domagają się wtedy antybiotyku, inni leczą się ziółkami. Jedni ją lekceważą, dla innych to ciężka choroba. A kto ma rację?

Prawda

Dość łatwo jest pomylić grypę z przeziębieniem
Oba schorzenia są chorobami wirusowymi, w obu do zakażenia dochodzi zwykle w ten sam sposób i oba mają nieco podobne objawy. Początek grypy jest jednak nagły i ostry: wysoka temperatura (nawet wyższa niż 39°C), ból głowy, mięśni, gardła, kaszel. Nie zawsze towarzyszy jej katar. Okres inkubacji (rozwoju) wirusa wynosi ok. 2 dni. Nasilenie objawów przypada na 2.–3. dzień choroby. W przypadku przeziębienia okres inkubacji wirusa jest znacznie dłuższy (4–14 dni), dlatego dolegliwości narastają znacznie wolniej. Najpierw są to stany podgorączkowe, tzw. łamanie w kościach. Zawsze też pojawia się katar. Boli gardło, a potem dochodzi kaszel.
W leczeniu grypy sprawdzają się tzw. domowe kuracje
Jeśli organizm jest silny, to grypa zwykle ustępuje po tygodniu samoistnie. Wystarczy poleżeć kilka dni w cieple, pić soki z dużą zawartością wit. C albo herbatę z dodatkiem malin lub miodu. Można przyjmować leki przeciwgorączkowe (np. zawierające paracetamol czy kwas acetylosalicylowy). Ból gardła i kaszel pomogą pokonać tabletki do ssania, a przy katarze można sięgnąć po krople lub żel. Ulgę przynosi też nacieranie klatki piersiowej oraz pleców rozgrzewającymi preparatami. Skuteczne są także inhalacje z mieszanki olejków eterycznych: 4 krople eukaliptusowego, 3 krople lawendowego, po jednej kropli goździkowego, miętowego i rozmarynowego. Można również przyjmować preparaty witaminowe i wapno oraz łagodzące objawy grypy i przeziębienia. Jeśli jednak po 2–3 dniach stosowania takich „babcinych” metod nie ma poprawy, trzeba skorzystać z porady lekarza.
Przeciw grypie warto regularnie się szczepić
Naukowcy twierdzą, że przyjęcie szczepionki przeciętnie o 80 proc. zmniejsza ryzyko zachorowania. Natomiast te osoby, które mimo szczepienia zachorują, będą lżej chorować, szybciej wrócą do formy i będą mniej narażone na pogrypowe powikłania. Nie wolno szczepić się na własną rękę – niezbędna jest konsultacja z lekarzem. Chodzi o wykluczenie uczulenia na gentamycynę lub białko jaja kurzego (na którym szczepionka jest przygotowywana).

Wirus grypy

Wnika do wnętrza komórek nabłonka w drogach oddechowych. W zainfekowanych komórkach szybko namnaża się i już po 6 godzinach nowe cząsteczki wirusa są uwalniane i mogą zakażać następne komórki.

Przeciw grypie trzeba szczepić się co roku
Ponieważ co roku atakuje inny wirus, więc co roku zmienia się skład szczepionki (ta z zeszłego roku nie będzie już skuteczna).
Zahartowany organizm łatwiej obroni się przed grypą
Nie tylko skuteczniej będzie się bronił, ale w razie choroby szybciej się z nią upora. Warto więc wzmacniać odporność. Pomoże w tym m.in. ruch na powietrzu, regularny odpoczynek, dieta obfitująca w warzywa, owoce, nabiał oraz ryby, naprzemienne ciepło-chłodne natryski.
Są grupy osób, dla których szczepienie jest szczególnie zalecane
Przeciwko grypie powinni się szczepić przede wszystkim ludzie starsi oraz dzieci. A ponadto także osoby cierpiące na jakieś chroniczne schorzenia (np. astmę, cukrzycę), jak również chorzy na serce, nerki czy anemię. Na pewno o szczepieniu powinni pomyśleć ci, którzy żyją i pracują w dużych skupiskach ludzi, np. lekarze, pielęgniarki, nauczyciele, oraz ci, którzy kilka razy w ciągu roku przechodzą infekcje górnych dróg oddechowych.

Fałsz

Gdy zaczyna się grypa, trzeba sięgnąć po antybiotyk
Grypa jest chorobą wirusową, a antybiotyki nie są skuteczne w walce z wirusami. Bywa jednak, że lekarze je nam ordynują. Robią to „osłonowo” – po to, by nie dopuścić do wystąpienia niebezpiecznych pogrypowych powikłań.
Kto raz przechorował grypę – już się na nią uodpornił
Podczas grypy rzeczywiście organizm wytwarza przeciwciała, które pomagają uporać się z chorobą, a w przyszłości mają chronić przed nią. Jednak wirusy grypy bardzo łatwo ulegają mutacji. To zaś oznacza tyle, że za rok do ataku rusza już inny wirus, przeciwko któremu organizm nie jest uodporniony.
Grypa jest chorobą łagodną, która nie powoduje groźnych powikłań
W przypadku przewlekłych schorzeń (m.in. astmy, cukrzycy) albo gdy np. układ odpornościowy nie działa dobrze – grypa może poczynić poważne szkody w organizmie. Po nieleczonej grypie najczęstsze są powikłania ze strony układu oddechowego (zapalenie oskrzeli, płuc), ale może również dojść do zapalenia zatok, zapalenia ucha środkowego, mięśnia sercowego i otaczającego go woreczka (osierdzia), a nawet do zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Często także zaostrza się przebieg chorób przewlekłych.
Małe dzieci i kobiety w ciąży nie mogą skorzystać z ochronnej szczepionki
Można szczepić dzieci już od 6. miesiąca życia, natomiast kobiety w ciąży – od drugiego trymestru jej trwania (chociaż żadne badania nie wskazują na to, że szczepionka przyjęta w pierwszym trymestrze ciąży może być niebezpieczna dla matki czy rozwijającego się dziecka). Mogą się też szczepić matki karmiące dziecko piersią.

Joanna Gniadek